و من به مدرسه رفتم

و ناظم از امدن من تعجب كرد

و من براي تسويه حساب به مدرسه رفتم

و من 8 امضا براي تسويه حساب گرفته بودم

و من 2 امضا كم داشتم براي گرفتن كارت امتحان

و من 5 تا چايي بردم

و من يك امضا كم داشتم

و من به زور كارتم و بدون  يك امضا گرفتم

و من كارت دارم

و من مي توانم امتحان بدهم

و من سه شنبه امتحان دارم

و من تنهام

              پيش به سوي امتحان

                                       بسوي آزادي

پ.ن: چند روزه سر در گمم.. منگم

با اينكه بي نهايت متنفرم از مدرسه ولي واقعا دلم براش تنگ مي شه.

دلم گرفته .

دلم برا همه چيز مزخرفش تنگ مي شه.

برا تو كارگاه نشستن ها و فقط حرف زدن ها

برا تو كارگاه نشستن و كاپوت بالا زدن

برا داغون كردن موتورها ي كارگاه

برا حمالی کردن تو کارگاه

برا اذيت كردن معلما

برا سرويس كردن دهن معلما

برا شلوغ كردن سر كلاس

برا تيكه هاي دسته اولي كه سره كلاس بچه ها مي ساختن و پرتاب مي كردن

برا گچ پرت كردن به بچه ها

برا اب بازي كردن تو حياط

برا دري وري گفتن معلما

برا چرت و پرتاي كمالي و حسيني

برا فحش دادن معلما

برا نصيحت هاي  معلما

برا دست انداختن معلما

برا اسكل كردن معلم تاريخ

برا قهر كردن معلما ( پارسال، تو  كل سال، فقط معلم زبان از سر كلاسمون قهر كرد اما امسال تنها در همين سه هفته ي اخر سال دو تا معلم از سر كلاسمون قهر كردن و افتادن بچه ها قطعي شد يعني  بچه ها دو سه هفته هم نتونستن تحمل كنن)

برا دعوا كردن با ناظممون

برا دعوا كردن با مرتيكه  صفرپور

برا تمام اعصاب خوردياش

برا گوشي قايم كردنا

برا اسكل كردن خادم زاده

برا از ديوار بالا رفتنا و از مدرسه جيم شدنا

برا تمام تاخيرهايي كه تو اين 2 سال داشتم

برا تمام خوابيدناي علي سر كلاس و اذيت كردنش

برا فر دادن هاي چيزامون توسط ميعاد

برا خر بازياي ميلاد

برا چرت و پرت نوشتن تو كتاب موقع درس

برا رو ميز نوشتنا

برا شايعه سازي ها

برا اتوبوس مدرسه كه سقفش و زديم(معلمه مي گفت شما استاد تخريبين)

برا جم و جور كردن كارگاه كه بچه ها ميني بوس  و بلند كردن

برا هووو كشيدن دسته جمعي بچه ها

برا شعر خوندن و رقصيدن  و گردش كن( كه دهنمون و سرويس هم كردن)

برا اردوهايي كه با كمالي رفتيم و بچه هرچي شعر مبتذل بلد بودن خوندن

برا داستانايي كه هوشنمد برامون تعريف مي كرد (بابك، چه لپي داره!،جن و...)

 برا الكي خوش بودن بچه ها

برا گاري سوار شدن

برا شاخ و شونه كشيدن دوما

برا به گه كشيدن خيابون هنگام عبور بچه هاي كلاسمون

برا گند زدن به ختم داداش معلممون( به زور باهاشون دست مي داديم. مدير مدرسه دسته گل يه بار فرستاد تو بعد از داخل ختم برگردوند بيرون دوباره برد تو و تمام ضايع بازياي اون روز)

دلم مي خواد از تك تك جاهاي مدرسه عكس بگيرم

دلم خيلي خيلي براش تنگ مي شه.

اصلا فكرش و نمي كردم به جايي كه انقد ازش بدم مي اومد انقد وابسته بشم

از الان دلم براش تنگ شده.

خيليا مي گفتن قدرش و بدون ،فكر مي كردم چرت مي گن فكر مي كردم لوسن فكر مي كردم من مثل اونا نيستم

كاشكي خاطراتم و مي نوشتم.

همش گذشت.

همه چي داره تموم مي شه.

به جانه خودم زود دير شد

به خصوص اين چند هفته ي اخر

اصلا نمي فهمم چطوري داره مي گذره.

به هرحال بخوام يا نخوام گذشت.

جدي جدي دارم بزرگ مي شم

(امروز رفتم كچل كردم البته نه مثل دفته قبل از بيخ،اين دفه يه خورده مو تو سرم موند)

هي رفيق

   رفاقتا بو شاش گرفته.

(با عرض معذرت از تمام ادماي با ادب و با فرهنگ و با شعور و با تربيت و ..........................!)

يه زماني يكي از قشنگترين اسما برام رفيق بود.

گور پدر ِ پدر سوختت

اينطور كه بوش مي اد مباني و خرداد هم مي افتيم. ايشالا يه ضرب دي قبوليم.

خوشم مي اد بي ارزشترين موجود خودم هستم.

تو اين خراب شده ديگه به هيچ وجه راحت نيستم.

لعنت بر پدر، مادر  كسي كه در اين مكان اسم امتحان نهايي و بياره.(جز خودم)

چقدر آدما كثيفن،كثافتن،اشغالن،نامردن!!! (از جمله خودم)

يه جنگجو بود... هيچ جنگي نبود!!!

اين حرفا خيلي وقته اينجام مونده بود.(به تو هيچ ربطي نداره كجام)

خدا هم ديگه روش نمي شه از اين بيشتر مارو اذيت كنه.

يعني واقعا اينقدر سنگ دلم من؟؟؟ كي فكرش و مي كرد انقد راحت اينطوري باهاش حرف بزنم